Πλήθος κόσμου άρχισε να συγκεντρώνεται από το απόγευμα και γέμισε το Σύνταγμα έξω από την Βουλή και τα γύρω στενά ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα για συγκέντρωση συμπαράστασης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι τον πατέρα του 22χρονου Ντένις που έχασε την ζωή του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Ο κ. Πάνος Ρούτσι συνεχίζει για 7η μέρα την απεργία πείνας απαιτώντας να γίνει η εκταφή του παιδιού του προκειμένου να μάθει την αλήθεια για τα αίτια θανάτου του. Και για να βεβαιωθεί ότι στο κλειστό φέρετρο που του έδωσε το κράτος είναι μέσα το παιδί του.
Συμπληρώνονται επτά ημέρες απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι και ακόμα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση στο δίκαιο αίτημά του για εκταφή και εξέταση της σορού του γιου του.
Κάλεσμα συμμετοχής για αλληλεγγύη εξέδωσαν δεκάδες σωματεία, σύλλογοι, φορείς και απλοί πολίτες και μαθητές σχολείων ενώ δίπλα στον απεργό πείνας στάθηκαν και οι άλλοι γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους την ημέρα της σύγκρουσης των τρένων.
Κοινή δήλωση στήριξης υπέγραψαν συγγενείς των θυμάτων πως «ακόμα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση στο δίκαιο αίτημά του. Με κεντρικό σύνθημα «τώρα η οργή να γίνει ανατροπή, το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί» το συγκεντρωμένο πλήθος ζήτησε διαφάνεια, λογοδοσία και δικαιοσύνη.
Ο κ. Πάνος Ρούτσι συγκινημένος από την τεράστια συγκέντρωση του κόσμου στο Σύνταγμα αλλά και καταβεβλημένος από την επταήμερη απεργία πείνας. Δεν έκρυψε την απογοήτευση του ότι κανένας από αυτούς που είναι στην Βουλή δεν νοιάστηκε με το πλήθος να φωνάζει «δολοφόνοι».
Ο Πάνος Ρούτσι είπε «Σήμερα μιλάμε για το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτής της υπόθεσης. Δεν μας δίνουν άδεια για εκταφές. Δεν μας αφήνουν να ψάξουμε την αλήθεια. Να βρούμε αποδείξεις. Να αποκαλυφθεί τι πραγματικά έγινε εκείνο το βράδυ. Αναρωτιέμαι, τι φοβούνται; τι προσπαθούν να κρύψουν; Αν όλα έγιναν όπως λένε, αν όλα ήταν τόσο καθαρά τότε γιατί εμποδίζουν ακόμα και το δικαίωμα να ερευνήσουμε; Η άρνηση για εκταφές δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Είναι πράξη συγκάλυψης. Είναι προσπάθεια να θαφτεί η αλήθεια μαζί με τα παιδιά μας. Είναι ύβρις απέναντι στην μνήμη τους, απέναντι στις οικογένειες, απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία.
Ο γιος μου ο Ντένις όπως και τα υπόλοιπα παιδιά δεν μπορούν πια να μιλήσουν. Η μόνη τους φωνή είμαστε εμείς και τώρα δεν μας αφήνουν ούτε να τους υπερασπιστούμε. Ούτε να αποδείξουμε πως ακριβώς χαθήκανε. Θέλουν να τους κάνουν δυο φορές θύματα. Μια από το έγκλημα των Τεμπών και άλλη μία από την σιωπή και την ατιμωρησία. Δεν θα τους αφήσουμε. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να θάψει την αλήθεια. Δεν θα αφήσουμε κανέναν να μας στερήσει το δικαίωμα στην Δικαιοσύνη.
Οι εκταφές είναι αναγκαίες, είναι επιβεβλημένες, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να αποδείξουμε τι πραγματικά έγινε.
Και θέλω να το πω ξεκάθαρα!
Όσοι εμποδίζουν τις εκταφές, όσοι στέκονται εμπόδιο στην έρευνα, είναι συνένοχοι. Συνένοχοι στο έγκλημα, συνένοχοι στην συγκάλυψη, συνένοχοι στο να μην αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη.
Εμείς όμως δεν σταματάμε. Εμείς θα συνεχίσουμε. Γιατί δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε το αυτονόητο. Να μάθουμε την αλήθεια για τα παιδιά μας. Και μέχρι να την μάθουμε η φωνή μας θα δυναμώσει. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Γιατί το χρωστάμε στον Ντένις, το χρωστάμε σε όλα τα παιδιά των Τεμπών. Το χρωστάμε στην χώρα μας για να μην ζήσει ποτέ ξανά τέτοιο έγκλημα.
Θέλω να πω ότι εγώ συνεχίζω τον αγώνα μου. Δεν σταματάω. Μέχρι Τέλους. Εδώ θα είμαι. Στην πόρτα τους. Δεν φοβάμαι κανέναν».
Ο κόσμος φώναζε «μαζί σου» και «Δικαιοσύνη».
Στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι βρέθηκε και η Μαρία Καρυστιανού. Η Μαρία Καρυστιανού αφού τον αγκάλιασε δήλωσε ότι είναι αδιανόητο για έναν γονέα που έχει θάψει το παιδί του να ξεκινάει απεργία πείνας και να διακινδυνεύει την ζωή του για το δικαίωμα της εκταφής.
Η κα Καρυστιανού είπε «Έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να κάνουμε εκταφή, αφενός γιατί δεν ξέρουμε τι έχουμε θάψει, αφετέρου γιατί δεν έχουν γίνει τοξικολογικές».
Η κα Καρυστιανού δήλωσε «Πείτε μου για μια χώρα στην Ευρώπη στην Αμερική που να κάθεται γονέας που έχει θάψει το παιδί του, που του το σκότωσε το κράτος, να ξεκινάει απεργία πείνας, να διακινδυνεύει την ζωή του για το δικαίωμα της εκταφής. Γιατί έχουμε δικαίωμα στην εκταφή. Έχουμε δικαίωμα να κάνουμε εκταφή και υποχρέωση να κάνουμε εκταφή γιατί δεν ξέρουμε τι έχουμε θάψει πρώτον και δεύτερον και πιο σημαντικό δεν έχουν γίνει τοξικολογικές και μόνο για αυτό τον λόγο θα έπρεπε να γίνει αυτεπαγγέλτως η εκταφή.
Και όχι μόνο να γίνει εκταφή στην συνέχεια να μας δώσουν εξηγήσεις η κυρία Αδειλίνη, γιατί ο κύριος Μπακαϊμης, γιατί ο κύριος Φλωρίδης, γιατί ο κύριος Τσόκας δεν θέλουν την εκταφή» είπε για να συνεχίσει: «Ο Σύλλογος έχει στείλει δελτίο τύπου διαμαρτυρίας σε όλους τους Ευρωβουλευτές στην PETI, που είναι για το κράτος δικαίου. Έχουμε στείλει στον Επίτροπο για την Δικαιοσύνη. Έχουμε στείλει και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στον Πρόεδρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Όλοι τους ονομαστικά θα λογοδοτήσουν για αυτό που συμβαίνει. Είναι αδιανόητο να έχουν περάσει τόσες μέρες και το υπουργείο δικαιοσύνης και ο Άρειος Πάγος να μην έχουν κάνει τίποτα. Τι είμαστε; Αναλώσιμοι; Δεν έχουμε ούτε φωνή; Δεν μας αξίζει αυτό».
Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκαν και στην Θεσσαλονίκη.