Όποιος πολιτικός ή πολίτης βάζει την λέξη «υποχρεωτικό» σε ιατρικές πράξεις παραβιάζει τα άρθρα 2 και 5 του Συντάγματος. Όποιος παραβιάζει το Σύνταγμα και τους Θεμελιώδους Νόμους της Πολιτείας θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη.

Η ελευθερία είναι, για έναν άνθρωπο η δυνατότητά του να δρα κατά βούληση και να αποφασίζει ο ίδιος τι ιατρική πράξη θα επιλέξει ή οχι.

Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων.

Οποιοσδήποτε είτε είναι γιατρός είτε δεν είναι γιατρός και επιβάλει ιατρικές πράξεις σε κάποιον άνθρωπο διώκεται ποινικά.

Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν.3418/2005) στο άρθρο 12 παρ. 1 ορίζει ότι «ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενούς».

Όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε ελεύθεροι και έχουμε το δικαίωμα να ζούμε ελεύθεροι. Ο Θεός μας έδωσε ελευθερία κατά την γέννηση μας και βούληση να αποφασίζουμε.

Το Αρθρο 1ο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ αναφέρει «Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης»

Οπως δηλώνει η πρώτη πρόταση της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ο σεβασμός στα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια «αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο».

Τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελούν ένα από τα πιο βασικά στοιχεία του σύγχρονου νομικού πολιτισμού. Τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είναι βασικά δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι απλά και μόνο επειδή είναι ανθρώπινα όντα.