Κάπτα Νίκος Κασκάνης

«Για έναν Πλοίαρχο επιτυχία δεν είναι μόνο να ολοκληρώσει ένα δύσκολο ταξίδι αλλά να επιστρέψει το πλοίο και το πλήρωμα με ασφάλεια»

Ο Κάπτα Νίκος Κασκάνης γεννήθηκε στις Οινούσσες της Χίου το 1966 και μεγάλωσε σε μια οικογένεια με βαθιά ναυτική παράδοση.

Αποφοίτησε από την Εμποροπλοιάρχων ΑΔΣΕΝ Οινουσσών και στις 7 Ιουλίου 1985 ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία σε πλοία Bulk Carriers. Το πρώτο του πλοίο σαν δόκιμος Πλοίαρχος ήταν το M/V Garoufalia της Lemos & Pateras. Το 1989 συνέχισε την πορεία της ναυτικής του καριέρας με την Kassian Maritime Navigation Agency ltd. σαν ανθυποπλοίαρχος στο M/V North Marchioness.

Το 1998 ανέλαβε Πλοιαρχία στο M/V Cielo di Siena και συνέχισε στην ίδια εταιρεία για 35 συναπτά έτη.

Για 40 χρόνια, από το 1985 έως το 2025, ταξίδεψε σε θάλασσες και λιμάνια σε όλο τον κόσμο αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες υπηρετώντας με συνέπεια το ναυτικό επάγγελμα.

Για τον Κάπτα Νίκο, η θάλασσα δεν ήταν απλώς ένα επάγγελμα ήταν μια ολόκληρη ζωή.

Η καθημερινότητα ενός Πλοιάρχου «Η καθημερινότητα ενός πλοιάρχου είναι απαιτητική και χωρίς ωράριο. Η ευθύνη του πλοίου, του φορτίου, του πληρώματος και η ασφαλής εκτέλεση του ταξιδιού είναι προτεραιότητα. Η συνεχής επικοινωνία με το πλήρωμα είναι απαραίτητη για να ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στο πλοίο, έτσι ώστε να μπορείς να επέμβεις και να πάρεις γρήγορες αποφάσεις».

Επισημαίνει πως «Σε ένα πλοίο άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, χαρακτήρων και νοοτροπιών πρέπει να συνεργάζονται καθημερινά και αρμονικά. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να καταφέρεις να δημιουργήσεις μια ομάδα».

Όσον αφορά το επάγγελμα του Πλοιάρχου αναφέρει πως «Για να ακολουθήσεις το επάγγελμα του Πλοιάρχου και να το συνεχίσεις πρέπει να το αγαπάς».

Συνέντευξη στην Γεωργία Ερμίδη

Κάπτα Νίκο Κασκάνη για πολλά χρόνια είσαστε ο καπετάνιος του εφοπλιστή Νίκι Παπαδάκη. Ο κ. Νίκι Παπαδάκης εφοπλιστής με μεγάλη ναυτιλιακή οικογενειακή παράδοση από το νησί της Κάσου. Η εταιρεία του Kassian Maritime που το όνομα της παραπέμπει στο νησί διαθέτει φορτηγά πλοία.

Ο Νίκι Παπαδάκης έχει απέραντη γνώση, αγάπη και ενδιαφέρον για την θάλασσα και τους ναυτικούς του. Είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα στην ελληνική ναυτιλία και ένας πολύ αγαπημένος σε όλους μας εφοπλιστής. Μιλήστε μας για τον Νίκι Παπαδάκη.

Τον κύριο Νίκι Παππαδάκη τον γνωρίζω από το 1989, 40 χρόνια είχα την τιμή να συνεργάζομαι μαζί του από τα πρώτα μου βήματα στην ναυτιλία μέχρι που συνταξιοδοτήθηκα ως πλοίαρχος στα πλοία του. Πρωτίστως, αυτό που ξεχωρίζω, είναι η αγάπη του για την θάλασσα και την ναυτιλία. Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πολύ καλά την ναυτιλία και καταλαβαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ναυτικός. Επιπλέον εκτιμώ ιδιαίτερα ότι πίσω από τον εφοπλιστή υπάρχει ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται πραγματικά για τους ανθρώπους του, με σεβασμό στον πλοίαρχο και στο πλήρωμα, δημιουργώντας μια σχέση εμπιστοσύνης. Γνώριζε πολύ καλά πως ένα πλοίο δεν είναι μόνο μηχανές και φορτία, είναι πάνω από όλα οι άνθρωποι που ταξιδεύουν και εργάζονται σε αυτό. Ο κ. Παππαδάκης το είχε αποδείξει έμπρακτα σε όλον τον κόσμο που είχε την τιμή να εργαστεί δίπλα του. Από την οικογένεια του και από τον αείμνηστο πατέρα του, Αντώνη Παππαδάκη, διδάχτηκε όλα τα παραπάνω και με πολύ ζήλο και εργασία αποδείχτηκε ένας άξιος συνεχιστής στο τιμόνι της πατροπαράδοτης εταιρείας του, καθώς στις μέρες μας είναι ελάχιστες οι πατροπαράδοτες ναυτιλιακές εταιρείες.

Έχετε εργαστεί ως καπετάνιος στα πλοία του Νίκι Παπαδάκη. Πείτε μας μια όμορφη ιστορία που θυμάστε από κάποιο ταξίδι.

Μια από τις στιγμές που θυμάμαι πιο έντονα, ήταν σε ένα ταξίδι όπου διασχίζαμε το στενό του Γιβραλτάρ και ήρθε ναύλο για προορισμό στην μαύρη θάλασσα με ενδιάμεσο σταθμό τον Πειραιά για πετρέλευση. Στο συγκεκριμένο μπάρκο είχα αφήσει πίσω την κόρη μου 40 ημερών. Αφότου είχαμε φουντάρει στο αγκυροβόλιο του Πειραιά, είχε κανονιστεί λάντζα για να έρθει η οικογένεια μου και προπάντων η 5 μηνών κόρη μου για να την δω έστω και για λίγες ώρες. Ήταν μια πολύ δυνατή και συγκινητική στιγμή για εμένα και για την οικογένεια μου, διότι στην θάλασσα οι αποστάσεις από τους ανθρώπους σου είναι δύσκολες, και πολλές φορές χάνεις σημαντικές στιγμές των παιδιών σου. Ακόμα κι αν ο χρόνος που κράτησα την κόρη μου στην αγκαλιά μου ήταν πολύ σύντομος, για έναν ναυτικό τέτοιες στιγμές και ευκαιρίες έχουν μεγάλη αξία. Σήμερα βλέπω τις δυο κόρες μου, που έχουν ακολουθήσει και εκείνες με τον ίδιο ζήλο και αγάπη τον κλάδο της ναυτιλίας, σπουδάζοντας ναυτιλιακές επιχειρήσεις, και νιώθω υπερήφανος που μέσα από εμένα αγάπησαν αυτό το επάγγελμα γνωρίζοντας καλά τις απαιτήσεις και τις προκλήσεις αυτού του δύσκολου κλάδου.

Τι σας ώθησε να ακολουθήσετε το ναυτικό επάγγελμα;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στις Οινούσσες της Χίου σε έναν τόπο με μεγάλη ναυτική παράδοση. Από μικρό παιδί η θάλασσα και τα καραβιά ήταν μέρος της καθημερινότητας μου. Προέρχομαι από ναυτική οικογένεια. Το ναυτικό επάγγελμα ήταν κάτι που γνώριζα και αγαπούσα από πολύ μικρός, σε αυτό συντέλεσαν οι διάφορες ιστορίες που διηγούνταν για την θάλασσα και τα ταξίδια οι ναυτικοί του νησιού στα ξέμπαρκα τους και έτσι γεννήθηκε η επιθυμία να ακολουθήσω και εγώ αυτό το επάγγελμα, αν και δεν το είδα ποτέ ως επάγγελμα, αλλά τρόπο ζωής όπου αφιέρωσα ένα μεγάλο μέρος της ύπαρξης μου.

Πότε πήγατε το πρώτο σας ταξίδι;

Στα 19 μου έτη, γεμάτος με όνειρα και όρεξη εφόσον ξεκινούσε για εμένα ένας καινούργιος δρόμος στην ζωή μου. Ο πρώτος μου προορισμός, Οσάκα Ιαπωνίας. Η 7η Ιουλίου του 1985, ήταν η αρχή μιας ολόκληρης ζωής στην θάλασσα.

Σε ποιες χώρες έχετε ταξιδέψει; Ποιά σας έκανε περισσότερο εντύπωση;

Έχοντας ταξιδέψει σε πολλές χώρες έχω γνωρίσει διαφορετικούς λαούς, πολιτισμούς και προορισμούς. Η χώρα όμως που μου έχει μείνει περισσότερο στην μνήμη είναι η Αργεντινή, ίσως γιατί με έναν δικό της τρόπο μου θύμιζε την Ελλάδα. Έχει ανθρώπους με ζεστασιά, έντονο ταπεραμέντο, ίδιες διατροφικές συνήθειες και μεσογειακό κλίμα. Παρ’ όλο που βρίσκεται τόσο μακριά από την Ελλάδα υπάρχουν πράγματα που μας ενώνουν. Αυτό έχει η ναυτική ζωή, ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο και τελικά ανακαλύπτεις ότι όσο διαφορετικοί και αν είμαστε οι άνθρωποι, έχουμε πολλά κοινά στην κουλτούρα μας.

Η Ζωή στην Θάλασσα. Πώς είναι η καθημερινότητα ενός Πλοιάρχου σε ένα ταξίδι μεγάλης διάρκειας;

Η καθημερινότητα ενός πλοιάρχου είναι απαιτητική και χωρίς ωράριο. Η ευθύνη του πλοίου, του φορτίου, του πληρώματος και η ασφαλής εκτέλεση του ταξιδιού είναι προτεραιότητα. Η συνεχής επικοινωνία με το πλήρωμα είναι απαραίτητη για να ξέρεις τι συμβαίνει μέσα στο πλοίο, έτσι ώστε να μπορείς να επέμβεις και να πάρεις γρήγορες αποφάσεις.

Ποιές είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στην διοίκηση ενός πληρώματος;

Σε ένα πλοίο άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, χαρακτήρων και νοοτροπιών πρέπει να συνεργάζονται καθημερινά και αρμονικά. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να καταφέρεις να δημιουργήσεις μια ομάδα όπου θα μπορέσει σε δύσκολες καταστάσεις να συνεργαστεί και να εμπιστευτεί τον άνθρωπο που θα δώσει την εντολή για το καλό του ιδίου, του πληρώματος, και του πλοίου. Για μένα το σημαντικότερο είναι να υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και εμπιστοσύνη. Όταν Υπάρχει αυτό, το πλήρωμα λειτουργεί πραγματικά σαν ομάδα.

Αγαπημένο πλοίο; Αγαπημένη διαδρομή;

Στην πρώτη μου πλοιαρχία ήμουν 32 χρονών, το 1998 στο Cielo di Siena, δύσκολο multi purpose βαπόρι, πολλά φορτία, πολλά λιμάνια αλλά αγαπημένο πλοίο με όμορφες αναμνήσεις. Ένα ταξίδι που θυμάμαι ιδιαίτερα ήταν όταν είχαμε φορτώσει wood pulp από τα παγωμένα νερά της Αλάσκας και του Βανκούβερ, διασχίσαμε την διώρυγα του Παναμά, με τελικό προορισμό τον Πειραιά. Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι και δύσκολο αλλά η προσμονή για τον τελικό προορισμό το έκανε αλησμόνητο στην μνήμη μου.

Πώς κυλούν οι μέρες επάνω στο πλοίο;

Στο πλοίο υπάρχει η καθημερινή ρουτίνα αλλά ποτέ η μέρα δεν είναι ίδια με την προηγούμενη. Οι καιρικές συνθήκες, τα λιμάνια, οι απαιτήσεις του φορτίου και γενικά διάφορες απρόβλεπτες καταστάσεις μπορούν ανά πάσα στιγμή να αλλάξουν τα δεδομένα και την ρουτίνα της καθημερινότητας.

Η ευθύνη ενός πλοίου και η διαχείριση κάποιας κρίσης π.χ. του καιρού τι σας έχει διδάξει στην ζωή σας στην στεριά;

Πράγματι, μέσα στην πραγματικότητα του βαποριού, μαθαίνεις στην στεριά να παίρνεις αποφάσεις με τον ίδιο τρόπο, συλλογικά μαζί με άλλους ανθρώπους, όπως οικογένεια, φίλους, συγγενείς κτλ. Ταξιδεύοντας στα βαπόρια έμαθα να απολαμβάνω την κάθε στιγμή κατά την διάρκεια της διαμονής μου (ξέμπαρκο) στην στεριά γνωρίζοντας ότι ο χρόνος είναι λίγος και πολύτιμος.

Ως πλοίαρχος πως διατηρείτε το εργασιακό περιβάλλον θετικό; Πώς παρακινείτε το πλήρωμα του πλοίου, την ομάδα σας, κατά την διάρκεια ενός μακρινού ταξιδιού; Πώς διασφαλίζετε υψηλό επίπεδο απόδοσης από το πλήρωμά σας σε μεγάλα ταξίδια;

Ο σεβασμός κερδίζεται και δεν χαρίζεται. Για αυτό το λόγο διατηρούσα σε όλη την καριέρα μου τον ανάλογο σεβασμό σε πληρώματα διαφορετικών εθνικοτήτων. Δυστυχώς μέσα στα πολλά χρόνια της καριέρας μου σαν πλοίαρχος, υπήρχαν και πληρώματα που προσπαθούσαν με τον τρόπο τους να χαλάσουν την ισορροπία της ομάδας, οι συγκεκριμένοι απομακρυνόντουσαν από το βαπόρι και την εταιρεία, για αυτό και η εταιρεία διατηρούσε πάντα τα υψηλά standards με αξιόλογους ναυτικούς. Το υψηλό επίπεδο απόδοσης και ειδικά σε μεγάλα ταξίδια διασφαλιζόταν με συνεχή εκπαίδευση του πληρώματος σε όλα τα θέματα ασφάλειας, ναυσιπλοΐας, περιβάλλοντος. Σε μεγάλα ταξίδια, καιρού επιτρέποντος, το κλίμα γινόταν πιο οικογενειακό με ένα bbq στην πρύμνη, εορτασμό γενεθλίων και παραδοσιακών εορτών της εκάστοτε εθνικότητας.

Το να είσαι καπετάνιος μπορεί να περιλαμβάνει την λήψη δύσκολων αποφάσεων σε κρίσιμες καταστάσεις γρήγορα και αποφασιστικά. Τι συμβουλεύεται τους νέους καπετάνιους που βγαίνουν τώρα στην θάλασσα;

Για να ακολουθήσεις το επάγγελμα του Πλοιάρχου και να το συνεχίσεις πρέπει να το αγαπάς. Σε καθημερινή βάση να ενημερώνεσαι και να ενημερώνεις το πλήρωμα σου με όλους του καινούργιους νόμους, συμβάσεις και εγκυκλίους. Συνάμα, να είσαι δίκαιος με το πλήρωμα σου γιατί η ισορροπία στο βαπόρι διευκολύνει την επικοινωνία, με αποτέλεσμα τις γρήγορες αλλά σωστές αποφάσεις στις ποικίλες και δύσκολες περιπτώσεις που αντιμετωπίζονται καθημερινά από ένα πλοίαρχο στο βαπόρι. Οφείλουν να προγραμματίζουν σε καθημερινή βάση και να ενεργούν ώστε να είναι έτοιμοι πριν έρθει το πρόβλημα, για παράδειγμα, δεν ασφαλίζουμε το βαπόρι για φουρτούνα όταν έχει έρθει ήδη η φουρτούνα. Τότε είναι αργά. Το ασφαλίζουμε με την ησυχία μας στην μπουνάτσα. Το πλήρωμα να είναι πάντα ικανοποιημένο, οι απολαβές του στην ώρα τους, να είναι ικανοποιημένοι για την τροφοδοσία τους και την επικοινωνία με το σπίτι τους.

Ποιό θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο επαγγελματικό σας επίτευγμα ως καπετάνιος μέχρι σήμερα;

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα επαγγελματικό επίτευγμα, θα έλεγα ότι είναι γεγονός πως μετά από τόσα χρόνια στην θάλασσα κατάφερα, να φέρω εις πέρας όλα αυτά τα ταξίδια έχοντας ως προτεραιότητα την ασφάλεια του πλοίου, του φορτίου και κυρίως του πληρώματος. Για έναν πλοίαρχο επιτυχία δεν είναι μόνο να ολοκληρώσει ένα δύσκολο ταξίδι αλλά να επιστρέψει το πλοίο και το πλήρωμα του με ασφάλεια και να ξέρει ότι σε κάθε δύσκολη στιγμή πήρε τις σωστές αποφάσεις. Επιπροσθέτως, το μεγαλύτερο επίτευγμα για εμένα είναι η εμπιστοσύνη που μου έδειξαν όλα αυτά τα χρόνια οι άνθρωποι που συνεργάστηκα πάνω στο πλοίο όσο και η εταιρεία που με εμπιστεύτηκε. Γιατί η εμπιστοσύνη κερδίζετε με τον χρόνο, με την συνέπεια και με τις πράξεις. Τέλος, κατά την διάρκεια της πλοιαρχίας μου δεν γρατζούνισα ούτε μπογιά από βαπόρι μου και δεν μάτωσε ούτε ρουθούνι από το πλήρωμα μου.

Ποιά είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχει δώσει ο Νίκι Παπαδάκης;

Έχω πάρει πολλές συμβουλές. Μια που έχω ξεχωρίσει από την νεαρή ηλικία μου, είναι ότι τα παρακάτω δεν αγοράζονται και δεν πωλούνται, υγεία, πραγματική φιλία, εμπειρία.

Ποια η διαφορά του τότε με το σήμερα στις ναυτιλιακές εταιρείες;

Καμία σχέση του πριν με το τώρα, αν και λίγες, υπάρχουν ακόμα εταιρείες που σέβονται τον Έλληνα ναυτικό και την ναυτοσύνη του.